In het vroege voorjaar van 2025 ben ik samen met Eddy naar het zuidwesten van Turkije afgereisd. Het hoofddoel van deze reis was om de op dit moment 7 verschillende soorten Lyciasalamandra te vinden, net als de Afrikaanse weekschildpad - Trionyx triunguis.

15 februari 2025

Vanaf de luchthaven van Düsseldorf vlogen we vandaag richting Antalya, waar we laat op de middag aankwamen. Een man van het autoverhuurbedrijf kwam ons ophalen en reed ons naar zijn kantoor net buiten het vliegveld. Na de welbekende oplichtingspraktijken en lange discussies bij de balie, besloten we de auto uiteindelijk toch maar te nemen en snel naar ons hotel te rijden in de buurt van Side. Het was namelijk al bijna 6 uur 's avonds en we moesten nog anderhalf uur rijden. Eenmaal bij het hotel aangekomen was het dan ook al donker. We besloten naar Manavgat te rijden om daar eerst wat kleins te eten, voor we verder reden naar een locatie van Lyciasalamandra atifi. We kwamen daar rond 9 uur aan in een volledig droog naaldbos, met koude temperaturen. De omstandigheden waren verre van ideaal, maar we maakten er het beste van. We draaiden met name veel stenen en dergelijke om, in de hoop een salamander te vinden. Dit bleek veel inspanning te kosten en na anderhalf uur zoeken hadden we dan ook niks gevonden. We liepen langzaam weer terug het gebied uit, toen Eddy plotseling een Lyciasalamandra atifi spotte! De salamander zat verscholen tussen de vegetatie en bewoog amper. We waren super blij dat alle inspanning niet voor niks was geweest en dat we nu meer speling in de planning zouden hebben voor de komende dagen!

16 februari 2025

De volgende dag stonden we vol goede moed op om naar enkele reptielen te gaan zoeken. Het was de hele dag stralend blauw, wat ons dit keer juist zou moeten helpen. We begonnen de dag bij een lokale patisserie in Manavgat met een broodje en een koffie. Hierna reden we een stuk omhoog, op zoek naar goed habitat voor bepaalde hagedissoorten. We parkeerden de auto aan de zijkant van de weg en liepen langs de weg verder omhoog. Eenmaal boven zochten we rond een archeologische site met vele ruïnes. We zagen veel zonnende hardoenen - Laudakia stellio en na een tijdje ook een Anatololacerta ibrahimi! We liepen terug richting de auto, waar we nog even rondkeken bij een tweetal poelen. Ik spotte al snel één van de doelsoorten: een juveniele Lacerta pamphylica! Bij de poel er direct naast bleek een Hyla orientalis te zitten en in het water zagen we veel Pelophylax cf. ridibundus. We besloten door te rijden naar een plek langs de kust, waar in de warmere maanden geregeld Afrikaanse weekschildpadden - Trionyx triunguis gezien worden. We zagen veel Phoenicolacerta laevis, maar zoals eigenlijk al verwacht geen schildpadden. Aangezien we in korte tijd alle targets ten oosten van Antalya gezien hadden, besloten we vast door te rijden naar het westen van de stad. Hier kwamen we drie uur voor zonsondergang aan om te gaan zoeken naar onder meer Lyciasalamandra antalyana gocmeni. Terwijl we nog wat eten aan het klaarmaken waren bij de auto, zagen we langs een hek al een paar Ophisops elegans. Eenmaal begonnen met stenen draaien vonden we snel Mediodactylus danilewskii, Blanus aporus en Anatololacerta finikensis. We vonden verderop nog meer Blanus aporus en Ablepharus anatolicus, maar daar bleef het bij. We reden door naar een locatie van Lyciasalamandra billae eikae, waar na een kort rondje in het donker opnieuw de conclusie was dat de omstandigheden niet optimaal waren. We gingen verder in de richting van onze accommodatie, gelegen aan de rand van Antalya. Onderweg stopten we nog ergens om verder te zoeken naar Lyciasalamandra antalyana, die we dankzij een lichte regenbui al snel hadden vonden! We sloten deze succesvolle dag af met een Turkse pizza.

17 februari 2025

De volgende dag reden we via de kustlijn verder zuidelijk. We arriveerden om 10 uur 's ochtends bij de eerste zoekstop. Hier vonden we al snel meerdere Lyciasalamandra billae, waar we verderop nog meer van vonden, net als Anatololacerta finikensis. We reden hierna door naar de Göynük Canyon, waar we na bijna twee uur rondlopen alleen Pelophylax cf. ridibundus en vele paddenlarven hadden gezien. Een half uur later kwamen we aan bij de derde zoekstop van deze dag, waar het direct keihard begon te regenen. Na een tijdje te hebben gewacht in de auto nam de regen iets af en besloten we het veld in te gaan. We vonden al snel een paar Lyciasalamandra billae, net als Bufo bufo. Ik liep zelf nog een stukje verder de helling op, terwijl het ondertussen weer flink was gaan regenen. Ik vond hier nog meer Lyciasalamandra billae, waar het helaas bij bleef. We reden door naar onze accommodatie, midden in de natuur gelegen. Na onze spullen te hebben afgegeven, gingen we richting Cirali om daar wat te eten. Na het eten zochten we langs het strand naar kameleons, wat het eerste uur helaas niks had opgeleverd. Ik ging vervolgens op een andere locatie zelf nog even kijken. Hier vond ik binnen enkele minuten al de eerste mediterrane kameleon - Chamaeleo chamaeleon! We vonden daarna samen nog meer exemplaren.

18 februari 2025

De volgende ochtend reden we vanuit Cirali in de richting van Demre. We stopten al vrij snel langs de weg om te kijken voor meer Lyciasalamandra billae, wat in korte tijd twee exemplaren opleverde. De volgende zoekstop was net voorbij Finike, waar we per toeval herpetoloog Sergé Bogaerts tegenkwamen. We vonden hier binnen een paar seconden al de eerste Lyciasalamandra finikensis! Dit was lange tijd een ondersoort van Lyciasalamandra luschani, maar wordt nu op basis van een recente publicatie als soort erkend. Na enkele exemplaren gevonden te hebben, reden we snel door naar de volgende locatie. Hier parkeerden we de auto in een haven, waarna we een brug over liepen om aan de andere kant van het water te gaan zoeken. We vonden al snel Chalcides ocellatus onder een plaatje. Andere soorten die we zagen waren Testudo graeca, Hemidactylus turcicus, Laudakia stellio en Ablepharus anatolicus. Ons hoofdtarget voor deze locatie (Ophiomorus kardesi) werd helaas niet gevonden. We reden door naar een volgende locatie, waar we bij aankomst al vrij snel Ophisops elegans en Anatololacerta finikensis zagen. We vonden hier later nog meer Anatololacerta finikensis, net als Bufotes viridis en langs de weg een hoog aantal Lyciasalamandra luschani. We reden hierna terug naar een accommodatie in Demre.

19 februari 2025

We begonnen vandaag weer ten westen van Demre, op twee locaties voor Ophiomorus kardesi. De eerste locatie leverde alleen Testudo graeca op. We reden door naar de tweede locatie, waar we gistermiddag ook al uitvoerig hadden gezocht. Dit keer was het na enkele minuten al raak en vond ik zowel Chalcides ocellatus als Ophiomorus kardesi! We besloten na dit succes snel door te gaan naar het volgende gebied. Eenmaal terug bij de auto zagen we dat één van de autobanden flink was leeggelopen. Met hulp van twee vriendelijke Turkse mannen was het probleem snel opgelost en konden we met een tijdelijke reserveband onze weg vervolgen. We reden direct naar een garage in de buurt om de band te laten maken. Hierna reden we door naar de locatie waar we gisteren waren geëindigd. Onderweg zagen we een balkanbeekschildpad - Mauremys rivulata de weg oversteken. Ik sprong gelijk de auto uit om het dier van de weg af te halen. In het aanwezige water naast de weg zaten nog meer van deze schildpadden. Verderop langs de weg zagen we ook een zonnende Laudakia stellio. Eenmaal op de locatie aangekomen liepen we een heel stuk verder de helling op dan vorige keer, waar Eddy een tweede Ophiomorus kardesi vond. Ook zag hij op de weg terug naar beneden een slang, vermoedelijk Platyceps. Ik vond beneden nog Anatololacerta finikensis en Blanus strauchi, voor we weer verder reden. We checkten in bij onze accommodatie in Kalkan en aten wat in de stad. Vroeg op de avond zochten we kort op twee locaties in de buurt. Een groot deel van het bos was helaas gekapt, maar we wisten aan de randen en in het aanwezige bos vrij gemakkelijk twee Lyciasalamandra luschani en Blanus strauchi op te sporen.

20 februari 2025

De volgende ochtend reden we anderhalf uur in noordelijke richting, tot we in de verspreidingsrange zaten van Lyciasalamandra fazilae. We begonnen met zoeken op enkele plekken waar de nominaatvorm bekend was voor te komen. Het was al een aantal dagen zonnig en droog in deze regio en het lukte dan ook niet om deze te vinden. Op de eerste locatie zag ik wel Ophisops elegans. De volgende zoekstop was eentje voor schildpadden, vlakbij de luchthaven van Dalaman. We reden naar een meer met bijzonder lichtblauw gekleurd water, dat in verbinding staat met de open zee. Hier duurde het niet lang voor we zowel ons toptarget Trionyx triunguis als Chelonia mydas zagen! We reden hierna door naar nog een locatie voor salamanders, waar we na lang zoeken enkel Pelophylax cf. ridibundus vonden. We aten deze avond vroeg bij een dönerzaak in Dalaman. Hierna gingen we naar een dichtbegroeid naaldbos, om daar gedurende de rest van de avond nogmaals een poging te doen voor Lyciasalamandra fazilae. Het duurde dit keer gelukkig minder lang, voordat ik de eerste Lyciasalamandra fazilae vond! Het bleek op deze locatie een stuk makkelijker te zijn, en we vonden dan ook de ene na de andere salamander. Na ruim een uur zoeken werd ik door Eddy geroepen. Ik dacht eerst dat hij iets bijzonders had gevonden, maar er bleek politie bij onze auto te staan. Blijkbaar had een stel locals de politie gebeld, die ons vervolgens vriendelijk verzocht het terrein te verlaten. We hadden ons doel al behaald en waren er stiekem ook wel een beetje klaar mee, dus we stapten lachend de auto in en gingen er vandoor.

21 februari 2025

De dag erna reden we vanuit onze accommodatie richting Dalyan, waar we met een veerboot naar de overkant van de Dalyan rivier wilden gaan, om rondom het amfitheater van Kaunos naar reptielen te zoeken. Het was even zoeken naar het vertrekpunt van de veerboot, maar gelukkig kon de politie ons hierbij helpen en leidden zij ons met zwaailichten aan naar de juiste locatie. We konden vrijwel direct de boot op en zo waren we vijf minuten later al aan de overkant. Eenmaal in het park, zagen we Kaukasuseekhoorns en vonden we Bufo bufo onder een steen. We liepen verder door naar achteren, waar ik doormiddel van meer stenen draaien Blanus strauchi en een maskerdwergslang - Eirenis modestus wist te vinden. Eindelijk de eerste slang van deze trip! Verderop zagen we meer Blanus strauchi, Testudo graeca en Laudakia stellio. We reden hierna verder door naar het westen, richting een accommodatie in Akyaka. Van daaruit bezochten we locaties voor Lyciasalamandra flavimembris. We reden landinwaarts voorbij aan Ula, waar we op een tweetal locaties urenlang hebben gezocht naar salamanders. Het was bijzonder koud, met temperaturen van een paar graden onder nul. We hebben tot 10 uur 's avonds in de vrieskou gezocht, maar het bleek allemaal voor niets te zijn geweest.

22 & 23 februari 2025

Vandaag zou onze laatste dag zijn om te kunnen zoeken naar Lyciasalamandra flavimembris. Na een slechte nacht, waarin ik veel had nagedacht en extra research deed, was de conclusie dat we vandaag beter konden gaan zoeken in een iets zachter klimaat rondom de kustplaats Marmaris. Dit leek mij de enige manier om nog kans te maken op deze soort. We reden vroeg die kant op om maximale tijd ter plaatse te hebben. Eenmaal daar aangekomen gingen we beiden actief stenen draaien, wat het eerste uur nog niks opleverde. Ik had de moed al bijna opgegeven, toen Eddy mij plotseling riep. Onder een klein afgebrokkeld stukje steen vond hij toch nog een Lyciasalamandra flavimembris! We waren extreem blij met deze vondst en reden na enkele foto's te hebben gemaakt weer terug richting Marmaris. Hier aten we een taartje om het succes te vieren en liepen we vervolgens door de winkelstraten richting de haven. We besloten hierna vast terug te rijden naar Dalaman, waarbij we onderweg nog één laatste stop maakten om te kijken voor reptielen. Hier zagen we nog Anatololacerta pelasgiana ter afsluiting van een succesvolle week in Turkije!

We deden vroeg op de avond nog een kleine poging voor de Syrische knoflookpad - Pelobates syriacus op een akker, maar dit leverde niks op. De dag erna vlogen we vroeg in de ochtend vanuit Dalaman, via Istanbul, terug naar de luchthaven van Düsseldorf. Eenmaal in Istanbul aangekomen bleek het daar flink te hebben gesneeuwd. Dit zorgde voor urenlange vertraging, maar ook een paar mooie plaatjes!