Na het avontuur in Zuid-Amerika en mijn soloreis door Costa Rica, ben ik doorgevlogen naar Guatemala om daar nog drie weken te gaan herpen met David en Jayden. De focus tijdens deze reis lag vooral op de hogere delen in het zuiden van het land.

4 & 5 juli 2025

In de namiddag vloog ik vanuit San José richting Guatemala-stad. Na een korte vlucht van anderhalf uur kwam ik aan op de luchthaven van Guatemala. David moest vanuit Nederland komen en kwam een paar uur later aan. Jayden zou pas over drie dagen aansluiten. Nadat David was gearriveerd haalden we samen de huurauto op en reden vervolgens door naar een accommodatie net buiten de stad. Het ophalen van de auto duurde erg lang, dus we kwamen uiteindelijk pas rond middernacht aan. Ik deed die avond nog een kort rondje, maar trof enkel een Trachemys grayi aan in de vijver van de accommodatie.

De volgende ochtend gingen we na een goed ontbijt te voet richting Volcán Pacaya. We probeerden locaties te bereiken waar Bolitoglossa pacaya was gevonden, maar dit was best een uitdaging. We keken in de aanwezige bromelia's in de hoop een salamander te vinden, maar dit lukte helaas niet. Na een tijdje kwamen we wel de eerste herp tegen in de vorm van een Anolis crassulus. Niet veel later troffen we een nog veel coolere hagedis aan. We moesten ons best doen om hem te vangen, maar dat was gelukt. Een prachtige Corytophanes percarinatus. We liepen verder de helling op en draaiden wat stenen om. Onder een relatief kleine steen trof ik een best wel grote Cerrophidion godmani aan. De slang ging er gelijk vandoor, dus ik moest snel handelen. Gelukkig kwam David aangerend met gifwerende handschoenen, waardoor we de slang veilig onder controle kregen. Na een paar snelle foto's besloten we weer terug te keren naar de accommodatie. We pakten onze spullen en reden door naar Los Tarrales Natural Reserve.

We aten die avond een pizza bij het restaurant van onze accommodatie. Tijdens het eten liep er een Incilius canaliferus rond de tafels, die op zoek leek naar insecten. Het was inmiddels al donker. We maakten ons klaar voor een lange wandeling in de richting van enkele locaties van Bothriechis bicolor, die ik vooraf had opgeslagen op mijn telefoon. De looproute was vooraf niet helemaal duidelijk, maar we hadden wel een vermoeden. Eenmaal in het bos kwamen we al gauw verschillende soorten amfibieën tegen, waaronder Craugastor rupinius, Lithobates maculatus en Incilius canaliferus. Na een tijdje vonden we ook de eerste boomkikkers in de vorm van Ptychohyla euthysanota en Plectrohyla matudai. De hagedissen die we zagen waren Anolis dollfusianus en Basiliscus vittatus. We liepen verder omhoog toen David plots een grote donkere slang door de vegetatie zag gaan. Het bleek Clelia scytalina te zijn, een hooglandsoort die doorgaans niet veel wordt waargenomen. Verderop vonden we nog een Corytophanes percarinatus, Geophis nasalis en Craugastor loki. Na lang te hebben gezocht bleef Bothriechis bicolor helaas uit beeld. Rond half 3 waren we weer terug bij de accommodatie.

6 juli 2025

De volgende ochtend werden we wakker in onze boomhut. We liepen naar het restaurant om daar te gaan ontbijten. Op de terugweg zagen we een Holcosus undulatus en Anolis serranoi. Eenmaal terug bij de accommodatie besloot ik nog even wat rust te pakken na een slechte nacht, terwijl David een rondje op eigen terrein liep. Al vrij snel werd ik geroepen. David had namelijk een Coniophanes fissidens gevonden.

In de avond deden we een nieuwe poging, op nagenoeg dezelfde locaties als de avond ervoor. We vonden opnieuw een hoog aantal van Craugastor rupinius, Craugastor loki en Plectrohyla matudai, maar dit maal ook een mooie Anolis petersii. We liepen deze avond deels een iets andere route, waardoor we een waterbassin tegenkwamen. Op de randen van het bassin en eromheen zaten meerdere Agalychnis moreletii, deels in amplexus en in het water enkele Lithobates maculatus. David vond aan de rand van het bassin een foeragerende Leptodeira septentrionalis. Terwijl hij deze aan het fotograferen was, vond ik een Scincella assata met een mooi rood staartje. Even later zat er nog een groter exemplaar op de rand van het bassin. Andere soorten die we tegenkwamen waren Incilius canaliferus, Basiliscus vittatus en een grijze vos. We hoorden rondom een beek glaskikkers roepen, maar konden deze jammer genoeg niet traceren. Het was op de terugweg nog even spannend met een groep pekari's die we moesten passeren. Gelukkig bleken dit vriendelijke halsbandpekari's te zijn en geen witlippekari's.

7 & 8 juli 2025

Vandaag reden we verder naar het westen toe, richting San Marcos. Deze rit duurde rond de 5 uur. Toen we eenmaal aankwamen en onze Airbnb hadden geregeld konden we vrij snel daarna al gaan avondeten. Dit deden we in een gezellig restaurant net om de hoek van onze straat. Na het eten reden we direct de stad uit richting een hooggelegen locatie, op bijna 3000 meter. Het was daar niet veel warmer dan 12 graden Celsius. Na een tijdje zoeken vonden we een aantal Anolis crassulus. Verder was het niet veel. Tot David de eerste salamander van de trip vond: Bolitoglossa lincolni. We liepen een stukje verder door en vonden nog meer van deze soort. Daar bleef het bij.

De volgende dag zou Jayden in San Marcos arriveren. Hij was de avond ervoor al aangekomen in de hoofdstad en zou met de bus onze kant opkomen. We haalden hem op bij het busstation en gingen direct op pad om wat plekken te scouten voor de avond. We reden naar een wat lager gelegen deel en parkeerden de auto bij een beekje om daar te gaan zoeken. We vonden in korte tijd Anolis serranoi, Craugastor loki, Craugastor rupinius en een aantal juveniele Incilius canaliferus.

In de avond hadden we om 7 uur met een gids afgesproken bij Refugio del Quetzal. We zaten krap in de tijd en zochten snel nog een plekje om te eten in het dichtstbijzijnde plaatsje San Rafael. Dit bleek vrij lastig te zijn, aangezien de meeste restaurants op Google Maps niet bestonden of gesloten waren. Gelukkig werden we geholpen door de lokale politie, die ons escorteerde naar het enige restaurant dat wel open was. We aten snel wat en reden naar de afgesproken plek. We gingen met de gids op pad, waarbij we opnieuw hoop hadden om Bothriechis bicolor te vinden, net als enkele salamandersoorten. Dit lukte jammer genoeg niet, maar we vonden wel Plectrohyla hartwegi, Plectrohyla matudai, Anolis matudai, Craugastor greggi en Craugastor xucanebi. Hierna reden we door naar een volgende locatie die we hadden gekregen van andere herpers, om daar zelf nog te gaan zoeken. We moesten achter een hek langs om er te komen. Toen we net voorbij het hek waren kwam er politie aangereden. Ze vroegen gelukkig alleen of het goed ging en reden daarna gelijk weer verder. Het was al laat en daardoor ook een stuk koeler geworden. We moesten hard werken om nieuwe soorten te vinden. Het eerste uur vonden we alleen Craugastor xucanebi, Craugastor greggi en Geophis nasalis. Toen we verder waren doorgelopen spotte ik een Rhadinella lachrymans die op een helling kroop. Deze had een prachtig felgele buik. Dit was los van twee katfretten het laatste wat we die avond vonden.

9 juli 2025

De volgende ochtend zochten we weer de hoogte op. De dag begon zonnig, wat ons bij aankomst gelijk al een Sceloporus smaragdinus opleverde. Even later vond David een Abronia moreletii onder een plaatje. Verderop vonden we Anolis crassulus en nog een prachtig gekleurde Sceloporus smaragdinus. Het begon inmiddels flink mistig te worden, wat een gaaf gezicht was. Het duurde erg lang voor we de eerste salamander vonden, maar dat gebeurde op de terugweg. Een Bolitoglossa morio werd onder een grote steen gevonden.

In de avond hadden we weer met dezelfde gids afgesproken. We liepen opnieuw de trails en beekjes af, in de hoop nieuwe soorten te vinden. We begonnen de avond met Craugastor xucanebi, Anolis matudai en meerdere Plectrohyla hartwegi, waaronder een mooi groen exemplaar. Even later vond ik twee exemplaren van Tropidodipsas fischeri, hangend in de vegetatie en een Plectrohyla sagorum.

10 juli 2025

Vandaag reden we via Momostenango richting Uspantán. Het was een lange rit, vooral door de vele onverharde wegen die we tegenkwamen en doordat Google Maps ons steeds binnendoor wilde sturen. Onderweg stopten we bij een mooi uitziend habitat met stromend water. Het duurde even, maar na een tijdje zoeken kwam David aan met een gevuld zakje slangen. Er zaten twee soorten kousenbandslangen in: twee Thamnophis cyrtopsis en een Thamnophis fulvus. Plus een Tropidodipsas fischeri als bonus. Ik zag ook nog twee maal een slang door de vegetatie schieten, maar kon deze helaas niet vangen of met zekerheid determineren. Na wat snelle foto's reden we door richting Uspantán. Onderweg kwamen we zoals gewoonlijk weer een ''party bus'' tegen met gevaarlijke manoeuvres. We konden er hard om gelachen. Het is wel duidelijk dat ze in Guatemala gek zijn op verlichting.

Eenmaal aangekomen in Uspantán checkten we in bij een accommodatie en dronken we nog een lokaal biertje met wat lekkere snacks ter afsluiting van de avond. De volgende dag zouden we met twee onderzoekers meegaan naar een afgelegen gebied in El Quiché, waar we kans zouden maken op de zeldzame alienachtige salamander Nyctanolis pernix.

11 juli 2025

Vandaag was het dan zover. We gingen met onderzoekers Majo en Andrés van Proyecto Nycta mee en verlieten de bewoonde wereld voor vier dagen. Vooraf werd gedacht dat het een lange uitdagende rit zou worden, maar dit viel in de praktijk heel erg mee. Na anderhalf uur kwamen we aan in een afgelegen community. We kregen een kamer toegewezen van een super aardige gastvrouw genaamd Doña Maria. Zij kookte op deze locatie iedere dag twee heerlijke verse maaltijden voor ons. Een uur na aankomst liepen we richting haar huis, dat op zo'n 200 meter afstand lag van onze accommodatie, om lekker te gaan lunchen. We liepen daarna via de andere kant van het huis weer terug, waar wat plaatjes en stukken hout lagen. Onder een stuk hout vonden we een Adelphicos veraepacis. Eenmaal terug bij de accommodatie zagen we de eerste Anolis crassulus. We besloten een stukje naar beneden te lopen, waar we een vervellingshuidje van vermoedelijk Thamnophis fulvus vonden en nog een Anolis crassulus. Ik plukte later ook nog een Bolitoglossa lincolni onder een steen vandaan. Hierna begon het hard te regenen, wat aanhield tot na het avondeten. Dit zorgde voor perfecte omstandigheden met het oog op de nummer 1 target van deze avond. We hadden allemaal het gevoel dat we vandaag een goede kans zouden hebben. Eenmaal klaar met eten liepen we richting het huis van Don Luís. Via zijn landgoed zouden we het gebied betreden. We klommen samen de helling op, waarna het zoeken kon gaan beginnen. De avond begon met Anolis campbelli en de inmiddels welbekende Anolis crassulus. De eerste salamander liet niet lang op zich wachten en was een Bolitoglossa xibalba. Even later zagen we er nog eentje en een Plectrohyla hartwegi. Terwijl David en ik de salamander aan het fotograferen waren hoorden we plots geschreeuw verderop. Majo had een juveniele Nyctanolis pernix gevonden! We renden er snel naartoe, maar eenmaal ter plaatse bleek dat het dier in de strooisellaag was gevallen en spoorloos was. Na een tijdje graven en vooral heel goed kijken, vond Jayden het kleintje gelukkig terug en waren we allemaal super blij en opgelucht! Nadat er genetisch materiaal was afgenomen, alle gegevens van het dier waren geregistreerd en we tevreden waren met onze foto's liepen we weer verder. We wisten dat de avond nu al dik geslaagd was, maar er zat nog meer aan te komen. Verderop langs de trail vonden we Bolitoglossa helmrichi en Bolitglossa lincolni. Niet veel later spotte Don Luís de tweede Nyctanolis pernix, dit keer een adult! De salamanders waren duidelijk goed actief deze avond. Later werd zelfs een derde exemplaar gevonden, plus een Craugastor lineatus. Een avond om niet snel te vergeten!

12 juli 2025

Na het ontbijt de volgende ochtend liep ik samen met Jayden een rondje om onder andere te kijken voor Cerrophidion godmani, die hij nog niet had gezien. We keken opnieuw onder het hout en de plaatjes naast het huis van Doña Maria. We vonden weer dezelfde Adelphicos veraepacis als de dag ervoor en een Abronia moreletii onder een plaatje. We liepen verder de helling op richting de weg, waar we onderweg een Bolitoglossa lincolni tegenkwamen. Eenmaal boven scanden we de wegbermen en draaiden we de aanwezige stenen. Het duurde niet lang voor ik een Cerrophidion godmani zag, die vanuit de berm de helling afkroop. Gelukkig had ik een slangentang bij de hand, waarmee ik de slang net op tijd wist te grijpen waardoor Jayden deze ook kon bewonderen. We namen de slang mee naar de accommodatie, zodat David, Majo en Andrés deze ook nog konden zien en fotograferen. Ik bracht kort daarna de slang weer terug naar de vindplaats. Na het vrijlaten liep ik nog een stukje verder om meer stenen te kunnen draaien. Hierbij vond ik twee Adelphicos veraepacis en een Bolitoglossa xibalba.

In de namiddag gingen we met het hele team de auto in om naar een hoger gelegen nevelwoud te rijden. David, Jayden en ik gingen samen achter in de laadbak van de pick-up, wat achteraf niet de meest comfortabele plek bleek door alle hobbels en laaghangende takken. Een leuke ervaring was het wel. Eenmaal aangekomen moesten we een aardig stuk klimmen om bij het pad uit te komen. Terwijl de onderzoekers op verschillende plekken transecten aan het uitzetten waren, gingen wij kijken of we vast wat konden vinden. Het was op dat moment nog niet donker, maar door de dichte vegetatie kwam niet veel licht naar binnen. We zagen op de bodem van het bos een Rhadinella godmani en even later de eerste Craugastor bocourti. We hadden afgesproken om rond 6 uur gezamelijk te gaan avondeten. Onze topchef Doña Maria had namelijk een pan met spaghetti meegegeven, waar we in het veld van konden eten. Het was ondertussen hard beginnen te regenen en dus werd het al vrij snel spaghettisoep, ook lekker! Terwijl we aan het eten waren werd het langzaam steeds donkerder. Rond 7 uur besloten we te gaan starten met het lopen van de transecten. Na een half uurtje vonden we een Cerrophidion godmani die Don Luís gewoon met zijn blote handen oppakte. Een leuk begin, maar het werd nog véél leuker. Even later spotten Jayden en ik namelijk tegelijk een Cryptotriton veraepacis! Majo vertelde dat deze hier sinds 2021 niet meer was gezien, wat het extra speciaal maakte. Daarnaast is gebleken dat de populatie in El Quiché waarschijnlijk een andere soort betreft, die nog beschreven gaat worden. Een super interessante waarneming dus! En dan denk je dat het nu wel mooi is geweest, maar we vonden even later gewoon nog een exemplaar! Verder vonden we die avond nog een aantal Craugastor bocourti en een salamander die in het veld gedetermineerd was als Bolitoglossa helmrichi, maar door het volledig ontbreken van de webbing mogelijk toch iets anders is. Wederom een succesvolle dag!

13 & 14 juli 2025

De volgende ochtend reden we naar de dichtstbijzijnde supermarkt, wat nog steeds wel een stukje rijden was. Op de terugweg stopten we op een plek waar licht telefoonsignaal was, maar voor mijn telefoon te zwak om berichten te kunnen versturen. Het uitzicht was er wel erg mooi, zoals eigenlijk overal in deze regio. Ik was sinds gisteravond een beetje ziek geworden, dus Majo had water voor mij gekookt voor een lekkere warme kop thee, die ik onderweg meenam. Toen we terug waren gingen we vrij snel weer de pick-up in om overdag vast voor geschikte zoekplekken te kijken. Ondanks dikke mist op de locatie waren er best wat hagedissen actief, die indirect probeerden wat zonlicht op te vangen. Een groot deel bestond uit Anolis crassulus, maar we zagen ook enkele Sceloporus taeniocnemis. Na de eerste plek te hebben gezien reden we verder naar nog een locatie. Hier was een mooie plas water aanwezig, met erg veel Lithobates macroglossa. We wilden er graag eentje vangen om de determinatie met zekerheid te bepalen, maar dit bleek nog lastig. Gelukkig vond ik een exemplaar onder een stuk boomstronk, die we goed konden bekijken. Hierna reden we weer terug naar het stuk waar we eerder vandaag waren. Het begon bij aankomst al vrij snel heel erg hard te regenen, wat niet meer ophield. Er was voor de komende dagen een flinke storm voorspeld in de regio, waarvan niet zeker was of het dit gebied ook zou gaan bereiken. We besloten om het weer even af te wachten vanuit een knus houten hutje. Na lange tijd wachten besloten we om toch maar terug te gaan, met het risico van een storm op komst. Ik was hier stiekem wel blij mee, aangezien ik mij nog altijd best wel ziek voelde. Het bleek achteraf de juiste keuze te zijn. Het bleef die avond namelijk stevig regenen en waaien. Ik heb hier zelf weinig meer van meegekregen. Ik dook bij terugkomst namelijk gelijk lekker mijn bed in.

De volgende dag zou voor ons de laatste zijn in El Quiché. Wij wilden graag nog een boombewonende Abronia zien. Deze had Don Luís wel eens gezien in de omgeving. We gingen daarom samen met hem en de onderzoekers op pad om deze nog een poging te geven. We reden hiervoor terug naar het gebied van de afgelopen dagen. Het begon goed met een Scincella incerta, waarna Abronia moreletii (grondbewonende soort) en Tropidodipsas fischeri volgden. Helaas werd er geen boombewonende Abronia aangetroffen.

Voor het avondeten gingen we dit keer wel terug naar het dorp, waar Doña Maria wederom een heerlijke maaltijd voor ons had gekookt. Hierna reden we weer terug naar de locatie van gisteravond om daar met iets rustiger weer nog een laatste ronde te lopen. Dit leverde de volgende soorten op: Bolitoglossa lincolni, Bolitoglossa xibalba, Craugastor bocourti, Anolis crassulus en Anolis campbelli. 

15 juli 2025

Na afscheid te hebben genomen van de mensen uit de community en later ook van toppers Majo en Andrés, konden wij onze weg weer vervolgen. Majo had voor ons geregeld dat we terecht konden in de provincie Alta Verapaz, om daar te zoeken naar Bolitoglossa qeqom. Een salamandersoort die pas in 2021 beschreven is en vrijwel enkel bekend is van de type locality. Na een niet al te lange rit ontmoetten we Marcelo Serrano, de man die heeft meegewerkt aan het beschrijven van Bolitoglossa qeqom. We aten wat en kregen een huisje toegewezen. Niet veel later kon de lange en pittige klim richting het habitat van de salamander gaan beginnen. Na een uurtje klimmen stonden we voor het bosperceel waar het dier zou moeten zitten. We zagen onderweg de eerste Anolis cobanensis, die we verderop in het bos nog meer tegenkwamen. Marcelo liet ons de plek zien waar de eerste paar exemplaren van Bolitoglossa qeqom gevonden waren. Hij vertelde dat de soort was ontdekt tijdens een schooluitje, waarbij in het gebied werd overnacht. Na een tijdje te hebben gewacht was het donker genoeg en begonnen we met zoeken. Na zo'n half uur vond ik de eerste salamander, een Bolitoglossa helmrichi. Verder vonden we een Scincella incerta, Anolis cobanensis, Craugastor bocourti en steeds meer Bolitoglossa helmrichi. Ons target voor deze avond bleek echter lastiger te zijn, wat mogelijk te maken had met het droge weer. Marcelo vertelde dat hier in het verleden vaak meer B. qeqom dan B. helmrichi werd gevonden of in gelijke aantallen. Nu stond de teller voor mij inmiddels al op vier B. helmrichi en was het dus wachten op de eerste B. qeqom. Terwijl ik bezig was met het fotograferen van een Craugastor hoorde ik geroep in de verte. David had de eerste Bolitoglossa qeqom te pakken! Een mooi klein zwart exemplaar. Na een lange fotosessie liepen we terug naar beneden. Onderweg kwamen we verrassend genoeg nog drie exemplaren tegen van Bolitoglossa qeqom, waarvan de eerste een heel stuk groter was. Het leek erop dat ze pas net allemaal wakker werden.

Na een lollige terugweg naar beneden, deels glijdend, liepen we een stukje verder langs de weg naar een locatie voor Agalychnis moreletii. Jayden had namelijk nog geen kans gehad om deze soort te zien. Er had duidelijk een breeding event plaatsgevonden. We vonden namelijk veel eipakketten van Agalychnis moreletii en een Bolitoglossa helmrichi. Verder leverde het niks op. Het droge weer hielp hierbij niet mee.

16 juli 2025

De volgende dag reden we verder naar Ranchitos del Quetzal. Deze plek stond op het programma om onder andere naar Bothriechis aurifer te zoeken. Wat voor iedereen een toptarget was voor deze trip. Terwijl we onderweg waren kregen we te horen dat we 's avonds niet zelf het bos in zouden mogen. Dit was een teleurstelling. Toch besloten we wel naar de locatie toe te rijden en minstens een nacht te blijven, om kans te maken op Bothriechis aurifer. Eenmaal ter plaatse boekten we een gids voor die avond en aten we heerlijk in het aanwezige restaurant. Om 7 uur gingen we met de gids op pad. We gaven duidelijk aan wat onze targets waren en dat leek hij te begrijpen. Na het vinden van Anolis cobanensis, Craugastor xucanebi en Craugastor lineatus, werden we geroepen door de gids. Hij had een Bothriechis aurifer gespot aan de andere kant van de beek. Het was een mooi groen volwassen exemplaar. Tijdens het fotograferen ervan zagen we een slapende slang heel hoog in de boom, wat een Leptophis modestus bleek te zijn. Nadat we klaar waren met fotograferen, liepen we weer terug naar het pad. Verderop vonden we een aantal Ptychohyla hypomykter, Plectrohyla hartwegi, Plectrohyla quecchi en Bolitoglossa helmrichi. Eenmaal bijna weer terug zagen we nog een Bothriechis aurifer. Dit tweede exemplaar was wat geliger gekleurd.

17 juli 2025

We begonnen vandaag met een lekker ontbijtje in het restaurant. Terwijl we aan het wachten waren voor het eten, zagen we een hele groep mensen een bepaalde kant op rennen. We wisten gelijk hoe laat het was. Jayden had die ochtend al gehoord dat er quetzals op het terrein waren gesignaleerd en die bleken weer opnieuw te zijn gespot. We gingen even een kijkje nemen en zagen twee exemplaren in de boom zitten. Na het ontbijt liepen we zelf de route van gisteravond nog een keer. We vonden de eerste Bothriechis aurifer van gisteren weer terug en konden zo nog wat extra plaatjes schieten. We hoopten ook nog een boombewonende Abronia tegen te komen, maar dit gebeurde helaas niet. We zagen wel redelijk veel Sceloporus taeniocnemis, Anolis cobanensis en Craugastor lineatus.

We besloten 's avonds weer een gids te boeken, zodat we legaal het gebied in konden. Een soort die wij nog graag wilden zien was Micrurus elegans. Een vrij zeldzame koraalslang, die bij Ranchitos nog wel met regelmaat gezien wordt. Helaas lukte het niet om deze te vinden. Wel vonden we deze avond een hoop andere soorten. Uiteraard kwamen weer (vrij) algemene soorten als Craugastor lineatus, Craugastor bocourti, Plectrohyla hartwegi, Ptychohyla hypomykter, Anolis cobanensis, Bolitoglossa helmrichi en Craugastor xucanebi voorbij. Maar richting het einde van de trail, toen onze gids er al helemaal klaar mee was, vond David ook nog een zeldzame Cryptotriton veraepacis. Eenmaal terug bij de accommodatie keek ik nog even rond bij het huis. Hierbij kwam ik een Hypopachus barberi tegen. Een leuke en vrij zeldzame hooglandsoort met blijkbaar een erg variabel patroon!

18 juli 2025

Vandaag was onze laatste dag bij Ranchitos. We liepen overdag opnieuw dezelfde trail als andere dagen, waarbij de focus volledig lag op het vinden van Micrurus elegans. We hebben zoveel mogelijk voorwerpen opgetild en bladafval weggehaald. In het begin leverde dit een Ptychohyla hypomykter, Scincella incerta en Craugastor lineatus op. Even later spotte David vermoedelijk een Mastigodryas melanolomus, die er helaas te snel vandoor ging. Van deze soort vonden we niet veel later een volledig intacte vervellingshuid. Verder vonden we die middag geen hele bijzondere dingen meer.

We besloten voor deze avond geen gids te nemen, om zo wat kosten te besparen en ons geluk buiten het bos te beproeven. We hoorden namelijk dat er ook waarnemingen van Micrurus elegans waren gedaan in de tuin en op de parkeerplaats. Wellicht dat we daar meer kans zouden maken. Na een vroeg avondmaal begonnen we in de late schemer met zoeken op het terrein. Rondom ons eigen huisje en de parkeerplaats konden we niet veel vinden en dus trokken we de tuin in om daar te kijken. Na een tijdje werd ik geroepen. David had een Bolitoglossa tenebrosa gevonden! Een soort waar we niet direct rekening mee hadden gehouden. Terwijl we de salamander aan het fotograferen waren, zag Jayden in de bromelia er direct naast een Bromeliohyla bromeliacia zitten! Een kikker die uitsluitend in en rond bromelia's leeft en daar zijn naam ook aan te danken heeft. Twee super interessante soorten bij elkaar!

Hierna begon het wat harder te regenen en besloten we weer terug te gaan. We waren dik tevreden met deze avond. David en ik konden het echter niet laten om nog een kort rondje te lopen door het bos. Dit leverde alleen niet zoveel meer op. Enkel een paar Craugastor lineatus waar we nu meer tijd aan konden schenken.

19 juli 2025

Tijdens onze dagen bij Ranchitos hebben we nagedacht over wat we hierna zouden gaan doen. Jayden wilde met name heel graag een krokodil zien. Hiervoor hadden we eerst gepland om naar de omgeving van Rio Dulce te gaan bij het Lago de Izabal, maar dit was voor overige soorten weer minder interessant. We waren allemaal erg enthousiast over het laagland in het noorden van Guatemala, alleen was dit een behoorlijke afstand rijden voor slechts twee dagen. Uiteindelijk besloten we het toch te doen, met het oog op onder meer Triprion petasatus en Crocodylus moreletii.

Na een rit van circa 9 uur kwamen we aan bij onze accommodatie vlakbij El Remate, in het departement Petén. We kregen een kamer toegewezen, waar binnen in de badkamer al gelijk een Smilisca baudinii zat. Het was opvallend warmer dan in het zuiden, met benauwde temperaturen van zeker 35 graden overdag. We hadden die avond gelijk afgesproken met een gids om een vlakbij gelegen natuurreservaat in te gaan. Hier zouden we kans maken op Triprion petasatus. We waren wat aan de late kant, dus pakten onze spullen snel en liepen terug richting de auto. Op het terrein van de accommodatie zagen we nog een Rhinella horribilis. Eenmaal in het reservaat was het al snel raak met een Hypopachus variolosus die op het pad zat. Circa tien minuten later zag ik de eerste Triprion petasatus boven ons in de takken hangen! Net als de andere soorten uit het genus Triprion echt een fantastische kikker! Verderop zagen we de eerste Incilius valliceps en een foeragerende Coleonyx elegans, een prachtige gekkosoort die ik ook graag wilde zien! Terwijl we het dier aan het fotograferen waren, bleef hij gewoon doorgaan met mieren eten. Later vonden we een tweede Triprion petasatus en ik zag nog een Rhinella horribilis. We liepen via een andere route weer terug. Onderweg zagen we een slapende Oxybelis potosiensis. Bijna bij de weg kwamen we nog een zeer interessant moerasje tegen. Ik zag direct een Leptodactylus melanonotus in het water zitten, terwijl David ondertussen een aardig formaat van Coniophanes quinquevittatus op de bodem zag liggen. Hij wist hem te vangen, waardoor we het dier beter konden bekijken en fotograferen. Terwijl David en ik de slang probeerden neer te leggen voor een foto, zochten Jayden en onze gids ondertussen verder rond het moeras. Het was bijna niet meer uit te houden met de vele muggen die rondvlogen, maar we konden nog niet gaan. Jayden kwam namelijk aan met een Leptodeira septentrionalis en een paar minuten later een Coniophanes bipunctatus. Hij zag ook nog een schildpad, die hij helaas niet heeft kunnen vangen of identificeren. Onze gids vond ondertussen een Smilisca baudinii. Eenmaal weer bij de weg aangekomen keken we langs de waterrand voor krokodillen. De gids had ze daar wel eens gezien, maar dit keer zaten ze er helaas niet. We zagen nog een slang het water inschieten, vermoedelijk weer een Coniophanes quinquevittatus. In de vegetatie langs het water zaten een paar slapende Basiliscus vittatus en een Smilisca baudinii. Daar bleef het die avond bij. Rond 2 uur 's nachts waren we weer terug bij de accommodatie.

20 juli 2025

Vandaag zouden we naar Nationaal Park Tikal gaan, om daar de Maya tempels te bekijken en te zoeken naar Crocodylus moreletii. We vertrokken eind van de ochtend met de auto die kant op. Onderweg zagen we plots een slang op de weg, die razendsnel terug de berm in schoot. Ik sprong direct de auto uit en rende erachteraan. Het dier verstopte zich telkens heel goed in het gras en was moeilijk te vangen. Gelukkig kreeg ik snel assistentie van Jayden, die uiteindelijk het dier te pakken kreeg. Het was een prachtig gekleurde Drymobius margaritiferus. De slang was flink opgewarmd en had mij een aantal keren goed te pakken. Tijdens het fotograferen ontsnapte het dier helaas, waarna we doorreden richting Tikal. We kochten bij de ingang van het park een kaartje en reden richting de parkeerplaats. Vanuit daar liepen we eerst richting een tweetal poelen voor de krokodillen. We zagen onderweg een Mesoscincus schwartzei die was gevangen door een reiger. Eenmaal bij de eerste poel aangekomen duurde het niet lang voor we Crocodylus moreletii zagen. Het begon hard te regenen tijdens het fotograferen, maar dat drukte de pret niet. Na een paar krokodillen te hebben gezien en een Trachemys venusta van grote afstand, liepen we richting de tempels. We kwamen onderweg een hoop neusberen tegen en wat Mexicaanse brulapen. Bij de eerste tempel zag ik al snel een Sceloporus teapensis, waarvan we er verderop nog eentje zagen. We beklommen de Maya tempels en genoten van het uitzicht. We liepen daarna terug om wat te gaan eten bij het restaurant. In de avond hadden we weer om 7 uur met dezelfde gids afgesproken. Dit keer met de focus op Agalychnis taylori. Een soort roodoogmakikikker die recentelijk is afgesplitst van de beter bekende Agalychnis callidryas, die in onder andere Costa Rica voorkomt. Bij aankomst op de parkeerplaats zagen we een Hemidactylus frenatus op de wand van een gebouw zitten. We trokken het bos in en vonden net als vorige avond Smilisca baudinii en Triprion petasatus. Verder op de trail zagen we Anolis tropidonotus en Tlalocohyla loquax. We liepen in de richting van een ondergelopen veld, waar volgens de gids Agalychnis taylori moest zitten. Bij aankomst hoorden we de soort al direct roepen. Net als het geschreeuw van Hypopachus variolosus, die ergens diep in de vegetatie verstopt zat. Het duurde niet lang voor we de eerste twee Agalychnis taylori gevonden hadden. Toen we begonnen met fotograferen zagen we ook een Dendropsophus microcephalus op de vegetatie zitten. We liepen hierna het open veld weer uit, terug het bos in richting een moeras verderop. Onderweg kwamen we vaste gast Smilisca baudinii weer tegen en Anolis rodriguezii. Eenmaal bij het moeras aangekomen zagen we veel oogschijn van krokodillen in het water. We liepen een stukje om het moeras heen. De gids zag vermoedelijk een Leptodactylus melanonotus in het water en wij een Dendropsophus microcephalus. David zag verderop aan de rand een grote Bothrops asper liggen, waar vooral Jayden heel erg blij mee was. Dit was voor hem namelijk ook een doelsoort. Terwijl we terugliepen zagen we nog steeds veel krokodillen in het moeras. Een subadult lag op bereikbare afstand, wat Jayden zag als een kans. Hij sloop er langzaam naartoe en wist het dier zelfs te pakken! Hij kwam met volle laarzen en een mooi formaat Crocodylus moreletii weer terug de kant op!

21 juli 2025

De dag erna vertrokken we extreem vroeg om op tijd aan te komen in Morales, wat zeker 5 uur rijden was. Daar was het wachten tot Jorge ons kwam ophalen. Hij zou ons richting een fieldstation in het natuurreservaat Sierra Caral brengen, waar we de komende drie dagen verbleven. De plek was erg afgelegen en enkel bereikbaar met een 4x4 auto. Nadat we kennis hadden gemaakt met Jorge en onze spullen in zijn auto hadden geladen, gingen we een pizza eten. Tijdens het eten zagen we aan de overkant van de straat een aantal Iguana iguana op de palmen liggen. Nadat we klaar waren met eten kwam Jorge ons weer ophalen. We sloegen nog snel een voorraad eten en drinken in en reden daarna naar onze verblijfplaats in Sierra Caral. Onderweg zagen we vanuit de auto een Iguana iguana en Basiliscus vittatus. Bij aankomst werden alle spullen uit de auto geladen. Ondertussen ging ik onze laarzen ontsmetten en zag ik daarbij de eerste Incilius campbelli voorbijkomen. Na het uitladen van de spullen namen we een korte nap. We waren allemaal best wel moe inmiddels door de lange reisdagen en het volle programma. Rond 7 uur konden we aanschuiven voor het eten. Dit werd gemaakt door een paar dames die we onderweg bij een dorp hadden opgehaald. Die zouden voor ons tijdens het gehele verblijf twee keer per dag eten klaarmaken. Daarnaast waren er ook nog twee extra gidsen mee die met ons het veld ingingen.

Terwijl we aan het wachten waren op het eten kroop er een Imantodes cenchoa door het hekwerk. Het was ondertussen extreem hard gaan regenen, wat aanhield tot ongeveer half 10. Hierna konden we pas het veld in. Eenmaal in het veld vonden we snel een Anolis lemurinus en jonge Bothrops asper. Langs de weg naar beneden zagen we veel Incilius campbelli. We liepen door het bos heen richting een ander pad. Langs dit pad vond David de eerste Porthidium nasutum van de avond. Dit was een soort die ik heel graag wilde zien, omdat ik deze in Costa Rica had gemist. We vonden er later deze avond nog drie! We vonden ook veel verschillende soorten Craugastor. Allereerst een Craugastor sp. en Craugastor chac. Het hoogtepunt moest echter nog komen. Dat was zonder twijfel een Micrurus apiatus die Jayden en ik tegelijk het pad over zagen gaan. Eindelijk de eerste koraalslang! Nadat we van dit moment genoten hadden, keerden we weer om richting het fieldstation. De gidsen waren er duidelijk al klaar mee en hadden belooft dat we de komende avonden langer konden zoeken. Tijdens het teruglopen bleven we uiteraard goed opletten. We vonden nog een Scincella cherriei, Craugastor charadra, Craugastor chac, Craugastor sabrinus en Anolis lemurinus. Geen slechte eerste avond!

22 juli 2025

De volgende ochtend liep ik zelf een kort rondje, waarbij ik een Holcosus festivus tegenkwam. Eenmaal terug bij de accommodatie keek ik daar nog even rond en zag ik meerdere Sphaerodactylus glaucus op de wanden van ons gebouw lopen. Na de lunch gingen we met twee gidsen mee. Zij hadden namelijk twee exemplaren van Metlapilcoatlus mexicanus in het bos gevonden. Vol enthousiasme liepen we achter ze aan richting de locatie. Onderweg zagen we bij een poeltje een Leptophis praestans zitten, die we wisten te vangen en later fotografeerden. Eenmaal in het bos hadden we snel de eerste Metlapilcoatlus mexicanus te pakken, die tussen de strooisellaag verscholen lag. Dit was voor ons allemaal een absoluut toptarget en dus waren we er erg blij mee! Terwijl we foto's maakten kwam een Anolis capito voorbij gerend. Hierna liepen we verder naar het andere exemplaar dat de gidsen hadden gevonden. Op de route ernaartoe zagen we een Porthidium nasutum op een boomstam liggen. De tweede Metlapilcoatlus mexicanus bleek er ook nog te zijn en was een stuk groter dan het eerste exemplaar. Wat een indrukwekkende slang! Het deed mij een beetje denken aan een bushmaster, die ik helaas had gemist tijdens mijn avonturen in Peru en Costa Rica. Het was inmiddels bijna tijd voor avondeten en dus liepen we weer terug. Onderweg zagen we op de plek waar we Leptophis praestans hadden gefotografeerd nog een Lithobates macroglossa.

Na het eten gingen we weer op soortenjacht. Nu Metlapilcoatlus binnen was kon de focus worden verlegd. Zo stond bij iedereen Duellmanohyla soralia op de wensenlijst. Hiervoor liepen we richting een beekje, waar we onderweg kans zouden maken op verschillende soorten salamanders. Het begon op eigen terrein met Craugastor sp. en een grote Rhinella horribilis. Eenmaal in het bos vonden we de eerste Incilius campbelli, waarna we even later een slang tussen de vegetatie zagen bewegen die rood, wit en zwart gebandeerd was. We dachten opnieuw een Micrurus apiatus te zien, maar na vangst bleek het een valse koraalslang te zijn: Pliocercus elapoides! Op deze plek vond Jayden ook eindelijk zijn andere Agalychnis target: Agalychnis moreletii. Ondertussen begon het steeds harder te waaien en voelden we dat er een stevige bui aan zat te komen. We besloten om veiligheidsredenen terug te gaan naar het fieldstation. Na een uurtje wachten leek het veilig genoeg te zijn en dus gingen we terug. Bij terugkomst vonden we Anolis rodriguezii, Anolis biporcatus en Leptodeira septentrionalis vrij snel achter elkaar. We liepen verder richting de beek en kwamen onderweg Bothriechis nigroadspersus en Porthidium nasutum tegen. Bij de beek werd ik al snel geroepen. Er zaten meerdere Duellmanohyla soralia op de vegetatie! We liepen de trail verder af richting een plek die goed zou moeten zijn voor salamanders. Op de route zagen we Craugastor charadra, Duellmanohyla soralia en nog een exemplaar van Bothriechis nigroadspersus. Eenmaal op de plek spotte ik een Bolitoglossa nympha en Anolis uniformis bij elkaar. Ik liep verder en trof vermoedelijk een juveniele Ptychohyla hypomykter aan en Jayden kwam nog met een tweede Anolis uniformis naar mij toe. We liepen door naar een kunstmatige vijver, waar een Leptodeira septentrionalis een veel grotere Agalychnis moreletii te pakken had. De kikker probeerde nog te ontkomen, maar de slang liet niet meer los. In en rond de vijver zaten nog meer Agalychnis moreletii met eipakketten, Lithobates maculatus en Craugastor sabrinus. We liepen via een ander pad terug, waar David nog een Metlapilcoatlus mexicanus zag, net als twee Anolis rodriguezii. Tegen half 4 waren we terug en konden we gaan slapen.

23 juli 2025

Na een korte nacht stond er weer een heerlijk ontbijtje voor ons klaar. Bij de eettafel zagen we een Anolis lemurinus. We liepen in de middag een rondje met één van de gidsen. Het was zonnig weer, waardoor er veel hagedissen actief waren. We zagen veel Holcosus festivus en ook Scincella cherriei. Amfibieën waren ook aanwezig in de vorm van Incilius campbelli, Craugastor sp. en Craugastor chac. Eenmaal terug was het wachten op de avond. Het zou onze laatste kans zijn om salamanders als Bolitoglossa mexicana, B. odonnelli en B. dofleini te zien. Net als Hyalinobatrachium viridissimum, die we op veel locaties in Guatemala al gehoord hadden maar lastig te vinden was. Met het oog op deze doelsoorten liepen we richting een wat grotere beek. Er gingen deze avond maar liefs vier gidsen mee en een bijenonderzoeker die vandaag was gearriveerd. We waren dus met acht personen in totaal (16 ogen!), wat goed van pas kwam. Het was een behoorlijke afstand lopen. Op de route ernaartoe troffen we een hoop verschillende soorten aan, die deels nieuw waren. Craugastor chac, Duellmanohyla soralia, Anolis biporcatus, Bolitoglossa nympha, Craugastor sabrinus, Imantodes cenchoa, Anolis uniformis, Corytophanes cristatus, Craugastor charadra, Sibon dimidiatus, Porthidium nasutum, Craugastor sp. en Ptychohyla hypomykter werden allemaal gezien. Eenmaal in de beek zagen we veel Lithobates maculatus en hoorden we uiteraard weer roepende glaskikkers. We trokken een aantal takken naar beneden op plekken waar we de kikkers hoorden roepen en dit leverde uiteindelijk twee exemplaren op van Hyalinobatrachium viridissimum! De meest noordelijk voorkomende glaskikkersoort. Na ruim een uur te hebben gezocht in de beek, besloten we om terug te gaan. We wilden graag nog een poging doen op de locatie van gisteravond, omdat hier salamanderwaarnemingen bekend waren. Onderweg terug naar het fieldstation kwamen we opnieuw de verrassend algemene Porthidium nasutum tegen, Imantodes cenchoa en een Leptodeira septentrionalis die over het pad kroop. Terug bij de poel waar we gisteren Leptophis praestans hadden, zagen we nu een Micrurus apiatus en Lithobates macroglossa. Het was inmiddels al 1 uur 's nachts.

Na een korte pauze wilden wij heel graag verder zoeken, omdat nog niet alle targets binnen waren. Gelukkig was er één gids die nog met ons mee wilde gaan. We liepen hetzelfde pad als gisteren weer af. Hier vonden we al snel een Imantodes cenchoa, en even later Corytophanes cristatus. Het doel was om nog minstens één nieuwe salamandersoort te vinden, dan waren we tevreden. Na hard werken tot 4 uur 's nachts lukte dat helaas niet meer en vonden we alleen nog vijf exemplaren van Bolitoglossa nympha. Het verbaasde ons hoe algemeen deze soort was, ten opzichte van de andere salamanders. De ervaringen van andere herpers hier waren heel anders.

24 juli 2025

De volgende dag zouden we het geweldige regenwoud van Sierra Caral gaan inruilen voor de droge, maar interessante Motagua valley. We vertrokken eind van de ochtend uit het gebied om terug naar de stad Morales te rijden, waar wij zelf onze weg zouden vervolgen. Onderweg zag Jorge Iguana iguana, op een plek waar hij ze wel vaker zag. We stapten uit om wat foto's te maken van de grote leguanen. Na afscheid te hebben genomen van Jorge en alle andere mensen, reden wij met onze eigen auto richting de Motagua valley. Het was een flinke uitdaging om er te komen, mede omdat de navigatie ons dwars door een rivierbedding stuurde. We moesten omkeren en weer terug omhoog rijden, wat maar net aan goed ging. Uiteindelijk kwamen we iets na half 7 aan en werden we door de ranger gelijk richting onze accommodatie geleid. Dit was een fieldstation dat midden in het natuurreservaat lag. Bij aankomst zag ik direct twee Hemidactylus frenatus op het schuurtje en een Phyllodactylus tuberculosus op ons huis zitten. We gingen samen met de ranger het gebied in. Hij vond na een tijdje zoeken een Loxocemus bicolor. Jayden ging terug om zijn camera uit de auto te halen en kwam onderweg een Coleonyx mitratus tegen. Nadat beide soorten op de foto stonden vond ik een Leptodeira nigrofasciata en zagen we een Smilisca baudinii. Wij wilden allemaal heel graag onze eerste ratelslang zien. Hiervoor liepen we naar een andere plek toe, waar de ranger er twee weken geleden nog eentje had gezien. Na lang rondspeuren zagen we geen Crotalus simus, maar wel een Boa imperator! Een soort die we deze reis nog niet gezien hadden en waar wij erg blij mee waren. We genoten van het moment en liepen daarna weer in de richting van de accommodatie. Ter afsluiting van de avond liet de ranger ons een aantal Heloderma charlesbogerti zien, die in het belang van het behoud van de soort tijdelijk in een afgezet gebied zijn geplaatst. We zagen de hagedissen slapend in de takken, in boomholtes en op de grond lopen. Wat een draakjes!

Nadat we terug waren besloot ik zelf nog een rondje te gaan lopen in de hoop Crotalus simus te vinden. Ik zag weer een Smilisca baudinii en een stinkdier, maar daar bleef het helaas bij. Om half 4 was ik terug om te gaan slapen.

25 juli 2025

De volgende dag was de laatste mogelijkheid om gemiste soorten alsnog te vinden. We hadden een aantal doelsoorten die vandaag op de planning stonden. Zo wilden wij graag zoeken naar Ctenosaura palearis, een endemische leguaan van de Motagua valley en daarnaast proberen om een Heloderma charlesbogerti op eigen kracht te vinden. Ook was Crotalus simus voor ons allemaal nog steeds een toptarget, waar we in de avond hard voor zouden gaan werken. De ranger was er opnieuw bij om ons zowel overdag als in de avond te helpen bij het vinden van onze targets.

Terwijl wij aan het wachten waren op de ranger die elk moment kon arriveren, zagen we Aspidoscelis motaguae over ons terrein rennen. Eenmaal onderweg zagen we ook al snel de eerste Ctenosaura palearis! Een jong exemplaar was lekker van de zon aan het genieten. Terwijl wij deze aan het fotograferen waren, zag de ranger een groot exemplaar hoog in de boom zitten. Verderop langs de droge rivierbedding checkten we de aanwezige holen. In één van de holen zat een volwassen Ctenosaura similis. We liepen verder door, waar ik nog jonge exemplaren van zowel Ctenosaura similis als Ctenosaura palearis zag. Terwijl we een jonge C. similis aan het fotograferen waren, bleek dat naast ons al de hele tijd een Sceloporus olloporus zat mee te kijken. We namen de afslag richting een kleinere beek die ook zo goed als volledig droog stond. We zagen onderweg opnieuw meerdere Aspidoscelis motaguae en een Incilius luetkenii die zich verstopt had in een holletje. In het kleine beetje water wat nog in de beek stond zat een Lithobates maculatus. We checkten zoveel mogelijk boomholtes in de hoop een Heloderma aan te treffen. Die vonden we niet, maar wel een pasgeboren margay of ocelot!

Op de laatste avond gingen we weer met de ranger en zijn zoontje op pad om er alles aan te doen een Crotalus simus te vinden. We zouden daarnaast ook nog bij enkele bassins gaan kijken voor Rhinoclemmys pulcherrima. We reden met de auto achter de ranger aan, die opnieuw op zijn motor was gekomen. De avond begon met Smilisca baudinii en Leptodeira nigrofasciata. Een tijdje later zag ik een heel klein donker slangetje de strooisellaag in duiken. Ik heb alles uitgegraafd maar kon het dier niet meer vinden, waar ik heel erg van baalde. Ik liep verder achter de rest aan en zag een mooi lang exemplaar van Senticolis triaspis voor mijn voeten verschijnen. Een soort die de ranger nog niet eerder had waargenomen in dit gebied. Niet veel later zag ik opnieuw een klein zwart slangetje tussen het bladafval. Ik dook er meteen op en wist hem dit keer gelukkig wel te vangen. Het was Enulius flavitorques. Een kleine slangensoort met relatief lange staart. Ik vermoed dat de vorige die wist te ontsnappen dezelfde soort was. Terwijl David met de ranger terugreed naar onze accommodatie, deden Jayden en ik dat te voet. We konden zo nog enkele bassins checken die op de route lagen en daarnaast langs het pad kijken voor Crotalus. Bij de bassins zaten veel Smilisca baudinii, maar verder helemaal niks. Langs het pad zagen we ook niks meer. Eenmaal terug bij ons huis zat dezelfde Phyllodactylus tuberculosus als gisteren er weer. We namen afscheid van de gids, die het (begrijpelijk) nu wel mooi geweest vond. Ik had vooraf gezegd dat ik zelf door zou gaan tot Crotalus binnen was en dus ging ik weer terug het veld in. Jayden en David gingen met mij mee. Het bleek moeilijk om überhaupt nog soorten te vinden. Na twee uur zoeken had ik een Iguana iguana, Incilius luetkenii en Leptodeira rhombifera gezien. Jayden had ook nog een Coleonyx mitratus, die verrassend schaars was in het gebied. David moest de volgende dag rijden en haakte dus logischerwijs halverwege af. Jayden ging nog met mij mee tot het bittere eind. We waren helemaal gesloopt, maar zochten ondanks dat door tot 5 uur 's ochtends. Het werd intussen alweer licht buiten. Toen we terug waren bakten we nog een eitje en dronken we een biertje. Tegen 6 uur lagen we in bed. Helaas zonder Crotalus simus op zak...

26 & 27 juli 2025

Na een korte nacht vertrokken we iets na 12 uur richting Guatemala-stad, om daar een accommodatie te regelen en de huurauto in te leveren. We zouden de volgende dag namelijk terug naar huis vliegen. We kwamen terecht in een afgesloten buitenwijk, waar een restaurant vinden onmogelijk bleek te zijn. We boekten daarom een taxi om toch nog ergens wat te kunnen eten die avond. De volgende ochtend vertrokken David en Jayden al vroeg uit het hotel om via Houston terug naar Amsterdam te vliegen. Mijn vlucht ging pas later op de dag en dus kon ik nog lekker een paar uurtjes langer slapen. Ik werd met een shuttle naar de luchthaven gebracht en vloog vanuit daar met Copa Airlines en Air Europa via Panama-stad en Madrid naar Amsterdam. In Panama had ik een paar uurtjes speling, waardoor ik besloot om een rondje te lopen rondom de luchthaven in de hoop nog enkele nieuwe soorten te zien.

Eenmaal buiten de luchthaven liep ik richting de Tocumen rivier aan de andere kant van de weg. Langs deze rivier zag ik een Trachemys grayi en Basiliscus basiliscus. Ik liep over de brug waarna ik tussen het gras naast de weg een juveniele Rhinella horribilis vond. De lokale handhaving vroeg mij om op de weg te blijven, omdat het omliggende land volgens hun privéterrein was. Ik zei dat het goed was en liep weer verder een zijpad in. Hier vond ik onder een stuk steen een Ameiva praesignis, die helaas snel de vegetatie in rende. Ik zag verderop nog een paar Basiliscus basiliscus en op de terugweg een Gonatodes albogularis en Anolis auratus. Vlak voor de luchthaven zag ik stukken boomstronk liggen, waar een paar mooi gekleurde Gonatodes albogularis op zaten. Niet veel later ging de zon onder en moest ik weer naar binnen om mijn vlucht te halen. Het was een leuke afsluiting van een fantastische reis!